گرچه به رسم سنت، مهمترین صنعت مانیتوبا کشاورزی است، اقتصاد این استان گسترش یافته و خدمات، تولید، جنگلداری و استخراج از معادن را نیز در برمیگیرد که موجب شده است این استان تنها به یک صنعت یا کالا وابسته نباشد. در واقع، در سال 2007، مانیتوبا در اقتصاد خود 3.0 درصد رشد داشت که این میزان رشد از میانگین ملی بالاتراست و 13.5درصد رشد صادرات داشته است.

برای سرمایه گذاران با پیشینه های فرهنگی دیگرگون، این امر به معنای ثبات اقتصادی طولانی مدت و متضمن دستیابی به منابع و خدمات متنوع است.

اقتصاد رقابتی این استان دشتزار، بر مبنای نیروی کار فوق ماهر، منابع طبیعی گسترده، هزینههای پائین، تجارت و موقعیت مرکزی استراتژیک آن است. به همین دلیل، حمل و نقل و انبارداری نقش مهمی در تولید ناخالص داخلی مانیتوبا دارند. وینیپگ قطب صنعتی است و مرکزی را ایجاد کرده است که کامیونها، قطارها و هواپیماهای پر از بار را به مقاصد مختلف در سراسر کشور و به ایالات متحده آمریکا روانه میکند.

علاوه بر این، ساکنین جدید مانیتوبا از کیفیت بی نظیر زندگی بهره مند خواهند بود. مانیتوبا علاوه بر داشتن جامعه ای با فرهنگی غنی که موزههای مختلف و باله سلطنتی وینیپگ را در برمیگیرد، هزینه مناسب مسکن، میزان پایین جرم و جنایت، هزینه زندگی به میزان کمتر از میانگین ملی، پایینترین میزان بیکاری در کشور، آموزش و پرورش و خدمات بهداشتی، درمانی و اجتماعی در سطح عالی را نیز برای شهروندان فراهم نموده است.

ساکنین مانیتوبا از نقاط مختلف دنیا آمده اند و هر یک میراث و تجارب ویژه خود را به همراه آورده است تا جامعهای پویا و با غنای فرهنگی تشکیل شود.